O Άγγελος Παπουτσής είναι Θεσσαλονικιός και απόφοιτος του τμήματος γραφιστικής του ΙΙΕΚ Πυθαγόρας. Έχει εργαστεί σε διαφημιστική/κατασκευαστική εταιρεία ως σχεδιαστής και διακοσμητής, όπως επίσης και σαν τεχνικός γραφίστας σε διάφορα δημιουργικά γραφεία. Το 2006 αποφάσισε να ασχοληθεί με την ζωγραφική και την εικονογράφηση. Παράλληλα ξεκίνησε συνεργασία με εκδοτική εταιρεία για την εικονογράφηση βιβλίων και άλλες μορφές εργασιών εφαρμοσμένης ζωγραφικής.
Έχει λάβει μέρος τόσο σε συλλογικές όσο και ατομικές εκθέσεις comics και ζωγραφικής. Τα τελευταία 7 χρόνια εργάζεται ως Game Artist & Designer σε εταιρείες λογισμικού και διαδικτυακών παιχνιδιών.
Ο Άγγελος εκμυστηρεύτηκε στο metafox.gr προσωπικά του βιώματα που λειτούργησαν ως πηγή έμπνευσης
Σε ποια ηλικία αντιλήφθηκες να σε ελκύει η τέχνη και πότε άρχισες να ζωγραφίζεις;
Από μικρός μου άρεσε πολύ η ζωγραφική. Ξεκίνησα να ζωγραφίζω σποραδικά από τα 22 και είχα στόχο ένα σχέδιο το χρόνο. Στα 30 μου αποφάσισα να ασχοληθώ μόνο με την εικονογράφηση κάνοντας την αρχή με κάποια βιβλία εκμάθησης αγγλικών. Τα βιβλία απευθύνονταν σε μεγάλους μαθητές επιπέδου Proficiency οπότε το στυλ που έπρεπε να παρουσιάσω ήταν παραστατικό, φωτορεαλιστικό. Πάνω σε αυτό δούλεψα περίπου 12 χρόνια. Μετά ξεκίνησα να σχεδιάζω σύμβολα για ηλεκτρονικά παιχνίδια σε μεμονομένους πελάτες. Αργότερα ασχολήθηκα με τα comics κάνοντας κάποιες αυτοεκδόσεις και τα έργα μου είχαν μπει και σε ανθολόγια. Στη συνέχεια μπήκα στη βιομηχανία του i-gaming, δηλαδή των video slot games τα λεγόμενα φρουτάκια. Εκεί ζωγράφιζα τις φιγούρες, το περιβάλλον, τα σύμβολα και τα λογότυπα των παιχνιδιών. Τώρα δουλεύω για μια εταιρεία στη Μάλτα όπου έχω αναλάβει το εικαστικό κομμάτι σε ψηφιακή ζωγραφική και μερικές φορές ασχολούμαι και με το τεχνικό κομμάτι πράγμα το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον.
Τι απεικονίζουν οι πίνακες σου και τι θέλεις να περάσεις μέσα από αυτούς;
Αυτό που θέλω να περάσω μέσα από τη ζωγραφική μου είναι η επικοινωνία με τον κόσμο. Στους πίνακες μου υπάρχει μια σύνδεση από τα βιώματα μου και πολλοί συμβολισμοί. Είναι καθαρά βιωματικοί.
Από που αντλείς έμπνευση;
Ο κόσμος και οι καταστάσεις μου δίνουν έμπνευση. Παίρνω έμπνευση από όμορφες αλλά και από άσχημες καταστάσεις. Συνήθως στις πιο δύσκολες καταστάσεις έχω βγάλει τα πιο δημιουργικά έργα μου και είναι μεγάλη λύτρωση όταν τα ολοκληρώνω.
Για παράδειγμα ο πίνακας με τίτλο “Το τέλος του Εβετ(17.467,56 σε 0)” είναι βασισμένος σε μια δική μου ιστορία. Συγκεκριμένα ο τύπος που απεικονίζεται στον πίνακα βρίσκεσαι σε έναν κόσμο με κάποια μικρά πλάσματα που ονομάζονται ΕΒΕΤ. Τα ΕΒΕΤ χρειάζονται τροφή για να τον προστατεύουν. Τα ταΐζει με μικρά πετράδια για να εξασφαλίσει την προστασία του γνωρίζοντας πως αν δεν το κάνει αυτά θα μεγαλώσουν και θα τον κυνηγάνε. Το ΕΒΕΤ είναι το αντίστροφο του ΤΕΒΕ και αυτό το έχω συνδυάζει με προσωπική ιστορία που έζησα σε μια περίοδο της ζωής μου. Το χρέος όσο δεν το πληρώνεις μεγαλώνει, προστίθενται κι’ άλλα πράγματα και κάποια στιγμή όλα μαζί σε κυνηγάνε.
Τι εντυπώσεις σου μετέφερε ο κόσμος που επισκέφθηκε την έκθεση σου στη Myro Gallery;
Ο κόσμος ρωτούσε για τα έργα και έδειξε αρκετό ενδιαφέρον. Μου μετέφεραν θετικά σχόλια και όλοι εστίασαν στην παραστατικότητα των έργων. Αυτό που κατάλαβα είναι πως ο κόσμος δεν βλέπει συχνά παραστατική ζωγραφική. Οι πίνακες μου χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Κάποια έργα είναι συμβολικά και άλλα είναι βασισμένα στην ιστορία που γράφω. Προσπαθώ να δείξω ένα κομμάτι λίγο πιο ρομαντικό και με εκφράζει η ρομαντική διάθεση που είχαν οι παλιοί ζωγράφοι και συγκεκριμένα οι Προραφαηλίτες.
Πίνακας με τίτλο: «Τι στην ευχή κάνω σε αυτό το πεδίο μάχης»
Στον πίνακα «Τι στην ευχή κάνω σε αυτό το πεδίο μάχης» έχω εκφράσει ένα προσωπικό βίωμα εμπνευσμένο από μια περίοδο που ήμουν σε ένα άσχημο εργασιακό περιβάλλον και ήθελα πάρα πολύ να φύγω. Ήθελα να το βγάλω κάπως από μέσα μου και έτσι δημιούργησα αυτόν τον πίνακα.
Έχεις ανθρώπους στη ζωή σου που να σε στηρίζουν σε ότι κάνεις;
Έχω πάρα πολλούς ανθρώπους στη ζωή μου. Έχω τα αδέρφια μου και αρκετούς φίλους. Ο καλύτερος φίλος είναι το ημερολόγιο μου όπου γράφω πάρα πολλά πράγματα. Τη στιγμή που γράφω είναι σαν να κάνω meeting με τον εαυτό μου και με βοηθάει πάρα πολύ. Μου αρέσει να εκφράζομαι μέσω της γραφής. Έχω φτάσει σε ένα σημείο όπου είμαι πολύ καλά με τον εαυτό μου.
Ετοιμάζεις κάποιο έργο αυτό το διάστημα που θα το δούμε σε κάποια έκθεση στο μελλον;
Υπάρχει ένα έργο που μάλλον θα είναι έτοιμο τον Σεπτέμβριο και θα είναι καθαρά ιστορικό. Αφορά τα 100 χρόνια της Μικρασιατικής καταστροφής και μάλλον θα το δείτε σε λίγο καιρό.
Εάν βρω χρόνο αυτό που θέλω να κάνω είναι συνεχίσω τη σειρά με τους συμβολικούς πίνακες. Ο επόμενος πίνακας έχει τίτλο «Γονείς» και ανυπομονώ να τον ολοκληρώσω.
Ποιό είναι το moto σου στη ζωή;
Θα ήθελα να πω στον κόσμο να μην σταματήσει ποτέ να ονειρεύεται. Τα όνειρα μας όλοι πρεπει να τα γράφουμε σε χαρτί και να μην ξεχνάμε ότι όλα στη ζωή γίνονται. Εγώ γράφω πάντα τους στόχους μου. Είναι πράγματα που έχω ξεχάσει ότι τα έχω ολοκληρώσει και όταν ανοίγω το τετράδιο και βλέπω πως κάτι που είχα γραμμένο ως στόχο το έχω πετύχει νιώθω πάρα πολύ ωραία. Είναι από τις νίκες που σου δίνουν αυτοπεποίηθη και αυτοεκτίμηση.
Είναι πολύ βασικό να έχεις ευγνωμοσύνη και να εστιάζεις στα απλά και αυτό είναι κάτι που θέλει πολλά χρόνια για να χτιστεί. Η ευγνωμοσύνη μπορεί να σε οδηγεί σε μια πολύ θετική στάση ζωής.
Ένα σημειωματάριο ευγνωμοσύνης για μένα είναι το καλύτερο πράγμα!
